Üşüyorum

ÜŞÜYORUM, BİRAZ DA AĞLADIM NERDESİN?
Ve yine kar yağıyor. Gecenin en bilinmez siyahına inat uzak, çok uzaklarda görüş alanım. Sadece odamın tam karşısından görünen cami kubbesinin kutsanmış huzuru var dualarımda. Birbirinden çok farklı zarafetlerle gelip kubbeye yer tutan, erimemek için direnen güzel tanecikler.. ilk kar bu! Senden sonra gördüğüm. İlk yalansız beyaz. Biraz üşüyorum. Hicaz buzullar. Nihavent melodiler. Sensizim… öyle uzaksın ki; ölüm bile yakın gelirdi avuçlarıma. Eriyen kar taneleri kadar uzağımdasın. Çocukluk yıllarımın yeşil fiyonklu sevinci kadar bilinmez mabedimde. Hiç görmediğim ellerin var aklımda. İsminin ve fikrinin serinliği birde. Ben üşüyorum. Sen yoksun. Yalan yaralarım kabuk bağlayalı çok oldu. Ve bu kar sessizliğimin kuş cıvıltılarını da aldı avuçlarımdan. Bir adın kaldı geride bir de çaresiz sevdan. Kar...Üzerime değsin istiyorum. Camı açtım. Odaya değdi soğukluk. Yalnızlığıma acıdım. İliklerim ıslandı. Avuçlarımı açtım. Tanecikler nazlıca, küçük soğukluklar bıraktılar. Bilmem, kaçıncı kez dinledim şarkımızı. Hiç bıkmadan. Gözlerimin etrafındaki tüm kandilleri söndürdüler. Nazlı kar taneleri yönlerini şaşırıp camımın pervazından ayaklarıma varıyorlar. Şimdi başa aldım şarkımızı. Üşüyerek ağladım. Aklımda sen. Karanlıkta yalnızlığım. Yalan yaralarım iyileşeli çok oldu. Bu ilk kar. Yalan bulaştırılmamış ilk nazlılık senden sonra. Caminin kubbesi buzul saflığına büründü. Odam acınla doldu. Göz yaşlarım avuçlarımı ıslattı. Elimdeki bardağı uzağa fırlattım. Parçalandı...Kesilen yaramın kanı kara bulaştı. Ben ağladım. Yalan yaralarım iyileşti. Biraz da üşüyorum. Perdenin hoyratlığı korneşleri çıtırdattı. Ben ağladım. Bilmem kaçıncı kez başa aldım şarkımızı. Kaçıncı yüz dinliyorum kim bilir? Elimin kanı karın nazlılığına acı bulaştırdı. Zarifliğine yalan ilave etti. Başımı camımdan uzatıp yıldızları görmek istedim. Çok uzaklarda sadece bir tanesini görebiliyorum. Elim kanadı. Bardak parçalanıp sessizliği ve sensizliği yankılandırdı. Ben ağladım. Bu, senden sonraki ilk beyaz. Üşüyorum. Hiç olmadığı kadar. Dön artık. Kesiklerim sensiz kabuk tutmayacak. Biriktirdiğimiz tüm hayalleri yaktım bu gece. Anladım onlar sensizken evi ısıtmayacak! Ben ağlıyorum, biraz da üşüdüm, neredesin?
kaynak?